dokumentacja-seveso-zdr-zzr

Dokumentacja SEVESO ZDR / ZZR

WYKONUJEMY KALKULACJĘ DOTYCZĄCĄ KWALIFIKOWANIA FABRYKI DO KATEGORII ZAKŁADÓW PRZEMYSŁOWYCH O ZWIĘKSZONYM LUB DUŻYM RYZYKU WYSTĄPIENIA POWAŻNEJ AWARII PRZEMYSŁOWEJ.

Zgłoszenie Zakładu​

Od 17 lutego 2016 r. obowiązuje Rozporządzenie Ministra Rozwoju z dnia 29 stycznia 2016 r. w sprawie rodzajów i ilości znajdujących się w zakładzie substancji niebezpiecznych, decydujących o zaliczeniu zakładu do zakładu o zwiększonym lub dużym ryzyku wystąpienia poważnej awarii przemysłowej. Rozporządzenie ma wpływ m.in. na zakłady klasyfikowane do tej pory jako zakłady stwarzające ryzyko wystąpienia awarii przemysłowej. Ze względu na wprowadzone zmiany Rozporządzenie w niektórych przypadkach powoduje zmianę klasyfikacji zakładów dotychczas niezaliczanych do zakładów stwarzających ryzyko wystąpienia awarii przemysłowej. Omawiane rozporządzenie wprowadza nowe kryteria klasyfikacji dla substancji stwarzających zagrożenie znajdujących się w zakładzie, których rodzaj i ilość decyduje o zaliczeniu zakładu do zakładu o zwiększonym lub dużym ryzyku wystąpienia poważnej awarii przemysłowej. Obecna klasyfikacja dostosowana została do zapisów rozporządzenia nr 1272/2008
z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie klasyfikacji, oznakowania i pakowania substancji i mieszanin, tzw. CLP. Istotnej zmianie uległa lista zawierająca kategorie substancji stwarzających zagrożenie jakie powinny zostać wzięte pod uwagę przy analizie klasyfikacji zakładu . 

Nowością jest objęcie wykazem aerozoli. Poszerzeniu uległa również lista substancji niebezpiecznych określająca nazwę substancji, której występowanie na terenie zakładu może spowodować jego zaliczenie do zakładów stwarzających ryzyko wystąpienia awarii przemysłowej. Na listę wprowadzono około 13 nowych pozycji m.in. amoniak bezwodny, siarkowodór, określone mieszaniny podchlorynu sodu, czy paliwa alternatywne. Jednoznacznie wskazano, iż mieszaniny, dla których nie wskazano ich składu procentowego, należy traktować analogicznie jak czyste substancje, uwzględniając ich klasyfikację.
W przypadku substancji niebezpiecznych, które nie są objęte rozporządzeniem nr 1272/2008, w tym odpadów, które znajdują się lub mogą znaleźć się w zakładzie oraz które w warunkach panujących w zakładzie posiadają lub mogą posiadać równoważne właściwości pod względem możliwości wywołania poważnych awarii przemysłowych, są tymczasowo przypisane do najbardziej analogicznej kategorii wymienionej w tabeli 1 lub substancji niebezpiecznej wymienionej w tabeli 2. Warto przeprowadzić ponowną analizę posiadanych w zakładzie substancji pod kątem klasyfikacji zakładów do zakładów stwarzających ryzyko wystąpienia awarii przemysłowej. 

Program zapobiegania awariom

1. Prowadzący zakład o zwiększonym ryzyku lub zakład o dużym ryzyku sporządza program zapobiegania poważnym awariom przemysłowym, zwany dalej „programem zapobiegania awariom”.
2. Prowadzący zakład o zwiększonym ryzyku lub zakład o dużym ryzyku wdraża program zapobiegania awariom za pomocą systemu zarządzania bezpieczeństwem, gwarantującego odpowiedni do zagrożeń poziom ochrony ludzi i środowiska, stanowiącego element ogólnego systemu zarządzania zakładem.
3. Program zapobiegania awariom uwzględnia zagrożenia awariami przemysłowymi i złożoność organizacji w zakładzie.
4. Program zapobiegania awariom zawiera:
1) ogólne cele i zasady działania prowadzącego zakład;
2) wskazanie zadań i odpowiedzialności kierownictwa zakładu, w zakresie kontroli zagrożeń awariami przemysłowymi oraz zapewnienia odpowiedniego do zagrożeń poziomu ochrony ludzi i środowiska;
3) określenie prawdopodobieństwa zagrożenia awarią przemysłową;
4) zasady zapobiegania awarii przemysłowej w celu poprawy bezpieczeństwa;
5) zasady zwalczania skutków awarii przemysłowej;
6) określenie sposobów ograniczenia skutków awarii przemysłowej dla ludzi i środowiska w przypadku jej zaistnienia;
7) określenie częstotliwości przeprowadzania analiz programu zapobiegania awariom w celu oceny jego aktualności i skuteczności.
5. Prowadzący zakład o zwiększonym ryzyku lub zakład o dużym ryzyku przedkłada program zapobiegania awariom właściwemu organowi Państwowej Straży Pożarnej oraz wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska w następujących terminach:
1) co najmniej na 30 dni przed dniem uruchomienia zakładu nowego lub jego części;
2) roku od dnia zaliczenia zakładu innego do zakładu o zwiększonym ryzyku lub zakładu o dużym ryzyku.
6. Program zapobiegania awariom podlega zmianom, jeżeli potrzebę zmiany uzasadniają względy bezpieczeństwa wynikające ze zmiany stanu faktycznego, postępu naukowo-technicznego lub analizy zaistniałych awarii przemysłowych.
7. Program zapobiegania awariom podlega, co najmniej raz na 5 lat, analizie i uzasadnionym zmianom.
8. Jeżeli prowadzący zakład o zwiększonym ryzyku lub zakład o dużym ryzyku nie dokonuje zmian, o których mowa w ust. 6 i 7, właściwy organ Państwowej Straży Pożarnej wzywa do zmiany programu zapobiegania awariom, wyznaczając termin dokonania zmian.

Raport o Bezpieczeństwie

Produkcja, przetwarzanie, transport lub magazynowanie niebezpiecznych (łatwopalnych, wybuchowych, toksycznych, niebezpiecznych dla środowiska) substancji chemicznych w dużych ilościach stwarza potencjalne zagrożenie związane z ich uwolnieniem do otoczenia w sposób niekontrolowany. Zdarzenia takie można przewidzieć teoretycznie, oszacować prawdopodobieństwo ich zajścia, ale nie można ściśle określić miejsca i czasu ich wystąpienia, jak również dokładnie oznaczyć zasięgu oddziaływania i skali ryzyka dla ludzi i środowiska. W ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska (Dz. U. Nr 62, poz. 627)(dalej zwanej „ustawą”) sytuację taką określa się mianem poważnej awarii przemysłowej i rozumie się przez nią zdarzenie mające miejsce w zakładzie, w szczególności emisję, pożar lub eksplozję, powstałe w trakcie procesu przemysłowego, magazynowania lub transportu, w których występuje jedna lub więcej niebezpiecznych substancji, prowadzące do natychmiastowego powstania zagrożenia życia lub zdrowia ludzi lub środowiska lub powstania takiego zagrożenia z opóźnieniem. Artykuł 244 ustawy zobowiązuje prowadzącego zakład stwarzający zagrożenie wystąpienia awarii do ochrony środowiska przed awariami. Artykuł 249 ustawy nakłada na prowadzącego zakład stwarzający możliwość wystąpienia poważnej awarii obowiązek zapewnienia, aby zakład ten był zaprojektowany, wykonany, prowadzony i likwidowany w sposób zapobiegający awariom przemysłowym i ograniczający ich skutki dla ludzi oraz środowiska. W szczególności Artykuł 253 ustawy zobowiązuje prowadzącego zakład o dużym ryzyku do opracowania raportu o bezpieczeństwie. 

Wewnętrzny plan operacyjno–ratowniczy

Zgodnie z ustawą Prawo ochrony środowiska [link] tj. Art. 259.139) Prowadzący zakład o zwiększonym ryzyku, zakład o dużym ryzyku oraz zakład niebędący zakładem o zwiększonym ryzyku lub zakładem o dużym ryzyku, będące zakładami sąsiednimi, współpracują w zakresie wzajemnego informowania się o czynnikach mogących przyczynić się do zwiększenia zagrożenia awarią przemysłową lub pogłębienia jej skutków, lub powodować wystąpienie efektu domino. Art. 260. 1. W celu zapobiegania, zwalczania i ograniczania skutków awarii przemysłowej opracowuje się wewnętrzny i zewnętrzny plan operacyjno-ratowniczy.

Plany operacyjno-ratownicze zawierają w szczególności:​

1) zakładane działania służące ograniczeniu skutków awarii przemysłowej dla ludzi i środowiska;
2) propozycje metod i środków służących ochronie ludzi i środowiska przed skutkami awarii przemysłowej;
3) informację o występujących zagrożeniach, podjętych środkach zapobiegawczych i o działaniach, które będą podjęte w przypadku wystąpienia awarii przemysłowej, przedstawianą społeczeństwu i właściwym organom Państwowej Straży Pożarnej, wojewodzie, wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska, regionalnemu dyrektorowi ochrony środowiska, staroście, wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta;
4)141) wskazanie sposobów usunięcia skutków awarii przemysłowej i przywrócenia środowiska do stanu poprzedniego, a w przypadku gdy nie jest to możliwe – sposobów usunięcia zagrożenia dla zdrowia ludzi i stanu środowiska;
5) wskazanie sposobów zapobiegania transgranicznym skutkom awarii przemysłowej.
3.142) Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki, ministrem właściwym do spraw środowiska, ministrem właściwym do spraw administracji publicznej oraz Ministrem Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, wymagania, jakim powinny odpowiadać wewnętrzne i zewnętrzne plany operacyjno-ratownicze, kierując się potrzebą zapewnienia jednolitych zasad planowania ratowniczego. 2.144) 
Prowadzący zakład o dużym ryzyku jest obowiązany do przedłożenia komendantowi wojewódzkiemu Państwowej Straży Pożarnej wewnętrznego planu operacyjno-ratowniczego w następujących terminach:
1) co najmniej na 30 dni przed dniem uruchomienia zakładu nowego lub jego części;
2) 2 lat od dnia zaliczenia zakładu innego do zakładu o dużym ryzyku.
Art. 261. 1. Prowadzący zakład o dużym ryzyku jest obowiązany do:
2a)145) Prowadzący zakład o dużym ryzyku jest obowiązany do dostarczenia komendantowi wojewódzkiemu Państwowej Straży Pożarnej informacji, o których mowa w ust. 1 pkt 2, w następujących terminach:
1) co najmniej na 30 dni przed dniem uruchomienia zakładu nowego lub jego części;
2) 2 lat od dnia zaliczenia zakładu innego do zakładu o dużym ryzyku.
3. Prowadzący zakład o dużym ryzyku jest obowiązany do przeprowadzania analizy i przećwiczenia realizacji wewnętrznego planu operacyjno-ratowniczego co najmniej raz na 3 lata, w celu jego aktualizacji i dokonania w nim uzasadnionych zmian; w szczególności należy brać pod uwagę zmiany wprowadzone w instalacji, w sposobie funkcjonowania jednostek ochrony przeciwpożarowej, stan wiedzy dotyczącej zapobiegania, zwalczania i usuwania skutków awarii przemysłowej, a także postęp naukowo-techniczny.

obrona cywilna inspektor oc

Inspektor OC - Obrona Cywilna Bytom

Zgodnie z art. 137 ustawy z dnia z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (tekst jednolity, Dz.U. 2004, Nr 241, poz. 2416 z późn. zm.) obrona cywilna ma na celu:
– ochronę ludności, zakładów pracy i urządzeń użyteczności publicznej, dóbr kultury;
– ratowanie i udzielanie pomocy poszkodowanym w czasie wojny;
-współdziałanie w zwalczaniu klęsk żywiołowych i zagrożeń środowiska oraz usuwaniu ich skutków.

W zakresie obrony cywilnej powyższa ustawa określa ponadto (Dział IV ustawy):
– organy administracji w sprawach obrony cywilnej;
– skład oraz sposób tworzenia formacji obrony cywilnej;
– obowiązki obywateli w zakresie obrony cywilnej (służba w OC, szkolenia w zakresie powszechnej samoobrony ludności);
– przysposobienie obronne młodzieży szkolnej i studentów.

Podstawowymi jednostkami organizacyjnymi przeznaczonymi do wykonywania zadań obrony cywilnej są formacje obrony cywilnej. Formacje tworzą w drodze rozporządzenia ministrowie, a wojewodowie, starostowie, wójtowie lub burmistrzowie (prezydenci miast) – w drodze zarządzenia, uwzględniając w szczególności: skalę występujących zagrożeń, rodzaj formacji, ich przeznaczenie oraz stan osobowy i organizację wewnętrzną. Formacje obrony cywilnej mogą tworzyć także pracodawcy. Szczegółowy katalog zadań obrony cywilnej zawiera Pierwszy Protokół Dodatkowy do Konwencji Genewskich z 12 sierpnia 1949 r., dotyczący ochrony ofiar międzynarodowych konfliktów zbrojnych, sporządzony w Genewie dnia 8 czerwca 1977 r. (Dz.U. 1992, Nr 41, poz. 175), który Rzeczpospolita Polska przyjęła 19 września 1991 r. W rozumieniu Protokołu określenie „obrona cywilna” oznacza wypełnianie wszystkich lub niektórych wymienionych niżej zadań humanitarnych, mających na celu ochronę ludności cywilnej przed niebezpieczeństwami wynikającymi z działań zbrojnych lub klęsk żywiołowych,
i przezwyciężanie ich bezpośrednich następstw, jak też zapewnienie warunków koniecznych do przetrwania.

Są to następujące zadania:
– służba ostrzegawcza;
– ewakuacja;
– przygotowanie i organizowanie schronów;
– obsługa środków zaciemnienia;
– ratownictwo;
-służby medyczne, włączając w to pierwszą pomoc oraz opiekę religijną;
– walka z pożarami;
– wykrywanie i oznaczanie stref niebezpiecznych;
– odkażanie i inne podobne działania ochronne;
– dostarczanie doraźnych pomieszczeń i zaopatrzenia;
– doraźna pomoc dla przywrócenia i utrzymania porządku w strefach dotkniętych klęskami;
– doraźne przywrócenie działania niezbędnych służb użyteczności publicznej;
– doraźne grzebanie zmarłych;
-pomoc w ratowaniu dóbr niezbędnych dla przetrwania;
– dodatkowe rodzaje działalności, niezbędne dla wypełnienia któregoś z zadań wyżej wymienionych, w tym planowanie i prace organizacyjne.

Krajowe regulacje prawne dotyczące obrony cywilnej, tj. ustawa o powszechnym obowiązku obrony oraz akty wykonawcze do niej, nie są spójne i nie wyczerpują wszystkich obszarów zadaniowych obrony cywilnej wymienionych przez Protokół. Przepisy nie określają jednoznacznie zadań ochrony ludności realizowanych w czasie pokoju, ograniczając się wyłącznie do zadań obejmujących działalność planistyczną, organizacyjną, szkoleniową i upowszechniającą wiedzę na temat problematyki obrony cywilnej.

W ostatnich latach wiele aktów prawnych dotyczących obrony cywilnej przestało obowiązywać, a w ich miejsce nie zostały przyjęte nowe regulacje. Dotyczy to zwłaszcza uchylenia art. 140 ustawy o powszechnym obowiązku obrony, który stanowił delegację ustawową do wydania przez Radę Ministrów rozporządzeń określających obowiązki i uprawnienia organów w sprawie obrony cywilnej, kwestie formacji obrony cywilnej oraz sygnały powszechnego ostrzegania i alarmowania. Brak regulacji prawnej
w powyższych przypadkach ogranicza możliwości realizacji zadań w zakresie obrony cywilnej.

Z powyższych względów, rozpoczęto prace nad projektem ustawy o ochronie ludności i obronie cywilnej, która uporządkuje kompetencje i zadania wszystkich organów administracji publicznej, instytucji publicznych, organizacji społecznych oraz innych podmiotów zobowiązanych do realizacji zadań z zakresu ochrony ludności. Ustawa ureguluje również sposób funkcjonowania ww. podmiotów zarówno w czasie pokoju, jak i wojny, zgodnie z ww. Protokołem Dodatkowym. Jednocześnie przygotowane zostaną akty wykonawcze do ustawy, które wraz z nią określą ramy prawne obrony cywilnej odpowiadające współczesnym potrzebom i zagrożeniom. Ustawa stanowić będzie dopełnienie rozwiązań przyjętych w ustawie o zarządzaniu kryzysowym, co razem złoży się na kompleksową regulację prawną w obszarze ochrony ludności i zarządzania kryzysowego.

służba bhp

Służba BHP

Służba bhp Bytom to wsparcie jakiego udzielamy w ramach prowadzonych przez nas usług skierowanych do Twojej organizacji. Aby w sposób przystępny przedstawić to zagadnienie odniesiemy się do kilku faktów i aktów normatywnych, jakie obowiązują pracodawców. Zgodnie z Kodeksem Pracy, będącym ustawą zasadniczą, regulującą prawa i obowiązki pracodawców oraz pracowników, pracodawca, który zatrudnia powyżej 100 pracowników (czyli osób zatrudnionych w ramach umowy o pracę) ma obowiązek utworzenia służby bhp.  Pamiętajmy, że do w/w liczby 100 nie zaliczamy zleceniobiorców czy osób wykonujących określone dzieło lub postanowienia kontraktu w ramach umowy B2B. Jeżeli pracodawca zatrudnia poniżej 100 pracowników może powierzyć wykonywanie obowiązków służby bhp pracownikowi zatrudnionemu przy innej pracy. 

Służba BHP

Bardzo często w życiu codziennym dochodzi do sytuacji, w której osoby kierujące pracownikami zapominają o art. 212 Kodeksu Pracy, regulującym podstawowe obowiązki tych osób w zakresie bhp, a co za tym idzie chcą delegować dodatkową pracę służbie BHP. Pracodawco, pamiętaj, iż pracownik służby bhp nie może ponosić jakichkolwiek niekorzystnych następstw z powodu wykonywania zadań i uprawnień służby bhp. Dodatkowo należy pamiętać, iż służba bhp nie może być obciążana innymi zadaniami niż wymienione w rozporządzeniu. 

Wyjątek w zakresie wykonywania dodatkowych obowiązków stanowi pracownik zatrudniony przy innej pracy, który dodatkowo wykonuje zadania służby bhp u Pracodawcy zatrudniającego poniżej 100 pracowników. Historia zna przypadki, w których właściwy terytorialnie inspektor pracy nakazał utworzenie służby bhp u danego pracodawcy. Dodatkowo inspektor pracy może również nakazać np. zwiększenia liczby pracowników tej służby, jeżeli jest to uzasadnione i zweryfikowane podczas prowadzonej przez niego kontroli. Jeżeli pracodawca w zasobach swojej organizacji nie posiada pracowników z odpowiednimi kwalifikacjami oraz doświadczeniem, może powierzyć wykonywanie zadań służby bhp specjalistom spoza zakładu pracy. Organizacja służby bhp w tej formie narzuca obowiązek spełnienia wymagań kwalifikacyjnych niezbędnych do wykonywania zadań służby bhp oraz ukończenia szkolenia w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy dla pracowników tej służby, które to jako służba bhp posiadamy. 
W tym przypadku z pomocą przychodzi służba bhp Bytom.

Wszędzie tam, gdzie pracodawcy chcą zorganizować wykonywanie zadań służby bhp z wykorzystaniem specjalisty spoza zakładu pracy należy pamiętać, iż poza wymiernym aspektem ekonomicznym cechującym tego typu rozwiązanie powierzamy wykonywanie zadań służby BHP specjaliście, który posiada doświadczenie wykraczające poza zagrożenia występujące w danej organizacji. 
Tak jak pracownikowi zatrudnionemu na umowę o pracę tak i służbie bhp BYTOM – specjaliście bhp spoza zakładu pracy przysługują następujące uprawnienia tj.: przeprowadzanie kontroli bhp, występowanie z wnioskami o nagrodzenie  lub nałożenie kar porządkowych na pracowników, występowanie z zaleceniami usunięcia stwierdzonych zagrożeń, wstrzymanie pracy maszyny lub urządzenia, a nawet wstrzymanie pracy w całym zakładzie lub jego części. Dodatkowo służba bhp może wnioskować w ramach stwierdzonych nieprawidłowości o natychmiastowe odsunięcie od pracy pracownika, który to swoim zachowaniem, sposobem wykonywania pracy stwarza bezpośrednie zagrożenie życia lub zdrowia dla siebie lub współpracowników. Poza wymienionymi powyżej uprawnieniami służba bhp w swej codziennej pracy wykonuje obowiązki przewidziane w rozporządzeniu w sprawie służby bhp będące zbiorem zamkniętym 22 zadań, które należy realizować w odniesieniu do Twojej organizacji. Jednym ze sztandarowych obowiązków jest przeprowadzanie szkoleń wstępnych bhp – instruktażu ogólnego, rozszerzonych o instruktaż ppoż., który to jest podstawą do budowania u nowo zatrudnionych pracowników przekonania, co do poziomu bezpieczeństwa funkcjonującego w danej organizacji. 

Służba BHP

Realizacja tego zadania połączonego z wizją lokalną na terenie zakładu pod opieką służby BHP jest połączeniem teorii i praktyki, budujących świadomość nowego pracownika od jego pierwszych chwil u nowego pracodawcy. Pracodawco, jeżeli potrzebujesz wsparcie w organizacji służby bhp w Twojej organizacji napisz, zadzwoń lub umów spotkanie. Wspólnie zastanowimy się jak dobrać odpowiednie, optymalne rozwiązanie dla Twojej organizacji w zakresie ilościowym i jakościowym. 
Jeżeli potrzebujesz wsparcia w prowadzonym procesie rekrutacyjnym na stanowisko pracy służby BHP  lub z uwagi na inne wydarzenia masz wakat na stanowisku służby BHP skontaktuj się z nami.

Inspektor ppoż.

Inspektor ppoż. Bytom

-STAŁY NADZÓR PPOŻ NAD OBIEKTEM OBEJMUJE NADZÓR INSPEKTORA / SPECJALISTY PPOŻ.
-okresowa i bieżąca analiza stanu bezpieczeństwa pożarowego w podległych obiektach.
-prowadzenie szkoleń pracowników w zakresie obsługi podręcznego sprzętu gaśniczego, procedur ewakuacyjnych i zasad działania systemów bezpieczeństwa przeciwpożarowego.
-udział w opracowywaniu wytycznych, instrukcji i zarządzeń wewnętrznych w zakresie ochrony przeciwpożarowej
-inicjowanie i udział we wdrażaniu przepisów ogólnokrajowych i unijnych na terenie zakładu
-przygotowywanie wniosków i projektów zarządzeń wewnętrznych służących poprawie stanu ochrony przeciwpożarowej w obiekcie
-udział w pracach komisji technicznych mających związek z ochroną przeciwpożarową oraz w dochodzeniach przeciwpożarowych
-nadzór nad terminowością przeglądów instalacji przeciwpożarowych oraz podręcznego sprzętu gaśniczego
-konserwacje urządzeń przeciwpożarowych
-prowadzenie oraz nadzór nad dokumentacją dotyczącą bezpieczeństwa pożarowego
-współpraca z innymi instytucjami, w tym organami administracji państwowej w zakresie ochrony przeciwpożarowej